Kochani nasi Dobroczyńcy,

Z sercami przepełnionymi radością i wdzięcznością zapraszamy Was serdecznie do wspólnego Wielkiego Dziękczynienia Dobremu Bogu za Jego ogromną Miłość, niezmierzone Miłosierdzie i bezmiar łaski, która rozlała się na nas obficie w bieżącym roku.

Po 14 latach tworzenia nowego Klasztoru Sióstr Karmelitanek Bosych w Ełku, kiedy zostały spełnione wszystkie warunki wymagane przez prawo kościelne i zakonne – Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, dnia 21 marca 2018 r., udzieliła pozwolenia na erygowanie naszego klasztoru tzn. jego prawne ustanowienie z uzyskaniem pełnej autonomii właściwej klasztorom naszego Zakonu. 26 kwietnia 2018 r. we wspomnienie Matki Bożej Dobrej Rady, z którą w 2007 r. rozpoczynałyśmy budowę – Ks. Bp Jerzy Mazur SVD swoim dekretem dokonał kanonicznego erygowania klasztoru. Obecnie przygotowujemy się do kolejnych ważnych wydarzeń. Jako Mniszki klauzurowo-kontemplacyjne z wielkim wzruszeniem oczekujemy na założenie klauzury papieskiej oraz uroczyste poświecenie kaplicy, których dokona J.E. Ks. Bp Jerzy Mazur – Ordynariusz Ełcki, dnia 17 lipca 2018 r. o godz. 17:00.

„Konsekracja, czyli uroczyste poświęcenie kościoła i ołtarza, zalicza się do najważniejszych aktów liturgicznych”... „Obrzędy namaszczenia, okadzenia, nakrycia i oświetlenia ołtarza są widocznymi znakami ukazującymi niewidzialne dzieła, których Pan dokonuje za pośrednictwem Kościoła sprawującego Boże misteria, a zwłaszcza Eucharystię.

Przez namaszczenie krzyżmem ołtarz staje się symbolem Chrystusa, który przed wszystkimi został „Namaszczony” i tak jest nazwany. Ojciec przecież namaścił Go Duchem Świętym i ustanowił Najwyższym Kapłanem, aby na ołtarzu swego Ciała złożył w ofierze swoje życie za zbawienie wszystkich. Namaszczenie kościoła oznacza poświęcenie go dla kultu chrześcijańskiego całkowicie i na zawsze. Zgodnie z tradycją liturgiczną dokonuje się dwanaście namaszczeń albo, stosownie do warunków, cztery, przez co się zaznacza, że kościół jest obrazem świętego miasta Jeruzalem.

Kadzidło spala się na ołtarzu, aby ukazać, że Ofiara Chrystusa, która w tym misterium wciąż jest obecna, wznosi się do Boga jako słodka woń. Ma to również wyrazić myśl, że modlitwy wiernych, pełne błagań i wdzięczności, docierają do tronu Boga. Okadzenie wnętrza kościoła wskazuje, że przez poświęcenie stał się on domem modlitwy. Przede wszystkim jednak okadza się lud Boży, gdyż on jest świątynią żywą, w której każdy wierny jest duchowym ołtarzem.

Nakrycie ołtarza wskazuje, że ołtarz chrześcijański jest miejscem Ofiary eucharystycznej oraz stołem Pańskim. Oświetlenie ołtarza, po którym następuje oświetlenie kościoła, przypomina, że Chrystus jest „Światłem na oświecenie pogan”, którego blaskiem jaśnieje Kościół, a dzięki niemu także cała rodzina ludzka”. (Z obrzędów poświęcenia kościoła i ołtarza)

I tak oto nasza kaplica całkowicie i na zawsze stanie się własnością Pana i domem modlitwy. Nasza radość nie ma granic. Dziękując Bogu za ten wielki CUD, dziękujemy i Wam kochani nasi Dobroczyńcy: bez Waszego kochającego, oddanego Bogu serca, Waszej ofiary, pomocy oraz ogromnego zaangażowania w trud budowania naszej kaplicy i klasztoru (w samym klasztorze jeszcze wiele pracy nas czeka) – w ogóle nie byłoby KARMELU na Mazurach i nie byłaby możliwa tak wspaniała uroczystość poświecenia kaplicy.

Dziękujemy i zapewniamy o naszej nieustannej modlitwie we wszystkich Waszych intencjach. Nosimy Was i Wasze sprawy w naszych sercach. Pozdrawiamy serdecznie w Jezusie i Maryi.

Wasze Siostry Karmelitanki Bose z Ełku